MOONJOO LEE, resim ve kolaj sanatı teknikleriyle çalışıyor. Memleketi Seoul’da “redevelopment sites” olarak anılan kentsel yerleşim sitelerininin fotoğraf ve resim sanatı aracılığıyla dokümentasyonunu yıllar öncesinden yapmaya başlayan sanatçı, bugün de aynı tekniklerle çalışıyor. Lee’nin çalışmalarının ana konusunu öteden beri kentsel mekanların dönüşümü ve bu “restorasyon” süreçlerine bağlı olarak birçok insanın dışlanmasına ve yerlerini yurtlarını kaybetmesine yolaçan toplumsal sonuçlar oluşturuyor. Moonjo Lee’nin, bir döngü içerisinde durmadan genişleyen, sıfırdan kurulan, yıkılan ve yeniden inşa edilen kentsel mekanları sanatçının bakış açısından gösteren büyük ebatlı seri çalışmaları – ki bunlar çoğunlukla ikiye ve üçe katlanabilen kilise resimleri şeklindedir – mekana özgü araştırmaları gerekli kılmakta ve geçmişi, günümüzü ve geleceği aynı oranda yansıtmaktadırlar. Berlin’de de dönüşüme uğrayan kent coğrafyasının farklı mekanlarının izini süren Moonjo, bunları resimsel kolajlarla tuvale yansıtıyor. “Gerçeğin gölgeleri” (Lee) olarak nitelediği önceden çekilmiş fotoğrafları büyük ebatlı siyah-beyaz kopya ve serigrafiler için örnek olarak kullanan sanatçı, bunları parçalar halinde tuvale yerleştirdikten sonra bu surette oluşan tabakaları fırça ve boyalarla yeniden işliyor ya da tamamlıyor.
Moonjo Lee çalışmalarında sadece hergün dönüşmekte olan yaşam alanlarımızın mekanlarının dokümentasyonunu çıkarmakla kalmıyor, aynı zamanda bu mekanları değerler ve olasılıklar içeren mecazi mekanlar olarak algılamamıza da esin kaynağı oluşturuyor.
Moonjo Lee, Uluslararası Atölye Programı kapsamında Arts Council Korea’nın burslu sanatçısıdır.

Moonjoo Lee – Urban Detritus
18 Ocak – 3 Şubat 2008, Studio 2

„RALF ZIERVOGEL, keskin ayrıntılı, içe ve dışavurumların betimlendiği olağanüstü büyük ve mini boyuttaki apokaliptik çizimleriyle tanınıyor bugüne değin. „Equilibrist“ adlı mekan enstalasyonu, Bethanien Hastanesi`nde eskiden kilise odası olarak kullanılan, bugünkü Künstlerhaus’un Stüdyo 1 salonunun yer aldığı mekana minimalist bir şekilde birebir uyarlanmış. UD materyalinden (2007, 384x150 cm, mixed media) ve gri çadır bezi altında vurmalı bir düzenekten oluşan, kapkara, mat, katıksız fildişi siyahlığındaki bir kör noktanın apsise yerleştirildiği neredeyse cismani bir maket. Mekan, bir arenayı nesnel mekan olarak yansıtmakta. Herşeye bir mesafe konmuş. Çadırın içi, plastik bir modelin adeta dışarıya hamle yapışını imgeliyor. İzleyici, sanki Bud Spencer ve Aşil bir kaplumbağanın üstünde duruyorlar duygusuna kapılıyor. Apsisteki kara delik, çadırın karşısındaki iç mekandaki çekim noktası. Dış ve iç arasındaki bağlam, bunun koşullanması, yüce bir varlığın bıraktığı boşluk gibi sorular, dokunaklılık ve coşku uyandırmaksızın dayatıyor kendini. (Peter Lang, Küratör)
„Equilibrist“ Berlin Belediye Başkanlığı Senato Kültür Dairesi’nin katkılarıyla gerçekleştirilmiştir.

NICO DOCKX’un, sanatçı Helena Sidiropoulos ile birlikte 17 Ocak’ta Studio 240’ta sunacağı özel hazırlanan afiş, her iki sanatçının kişisel arşivlerinden resimleri içermekte ve bu sayede iki kişisel konumu daha çok ‘sanat eseri’ olarak resmetmektedir. Eser, sergilendiği mekanda sanatseverlere hediye edilecektir.

OPEN STUDIOS: Aşağıdaki sanatçılar 17 Ocak 2008 günü, saat 19.00’dan itibaren atölyelerini sanatseverlere açacaklardır: Can Altay (Türkiye), Daniel Barroca (Portekiz), Catherine Bolduc (Kanada), Libia Castro & Ólafur Ólafsson (İzlanda), Markus Degerman (İsveç), Nico Dockx (Belçika), Hadassah Emmerich (Hollanda), Haris Epaminonda (Kıbrıs), Nathalie Latham (Avustralya), Moonjoo Lee (Kore Cumhuriyeti), An Te Liu (Kanada), Søren Lose (Danimarka), Charlotte Schleiffert (Hollanda), Martin Skauen (Norveç), Sophia Tabatadze (Gürcistan), Luca Trevisani (İtalya) ve Ming Wong (Singapur). + saat 21.00’dan itibaren Christoph Tannert fuayede disjokeylik yapacaktır!

NICO DOCKX çalışmalarında varolan metinlere, resimlere ya da mimari strükterlere sık sık göndermelerde bulunuyor. Dockx’un sayısız sanatçı, müzisyen ve hatta bilim insanıyla da birlikte çalışmasının nedeni, estetik pratiğinin diğer sanatçılarla ve onların eserleriyle olan karşılıklı ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Nico Dockx’un çalışmalarının esin kaynağı strüktürel süreç ve arşivlere duyulan ilkesel bir ilgiden doğmaktadır. Yerleştirmeleri, mekansal ses düzenlemeleri, yayımlanan metinleri ve videoları algı ve bellek arasındaki ilişkiyi araştırmakta ve bu sayede farklı kişisel okumalar için değişik alanlar açmaktadır.
Dockx, Studio 3’teki „Untitled“ adlı çalışmasını Londralı sanatçı ve yazar DOUGLAS PARK ile birlikte gerçekleştirdi. Eser, 2003 yılında başlatılan ve kurumsal yapılar ve kimlikleri araştıran bir dizinin parçasını oluşturmaktadır. Fotoğraf ve metinlerden oluşan bir slayt dizisi, Bolonya’da sanatseverlere hiç gösterilmemiş bir serginin dokümentasyonunu içermektedir. Eser, yeni bir sanat müzesinin açılışından sonra boş duran bir binada izlerini bırakan çalışma ve performansları göstermektedir. Adeta hayali bir ‘karma sergi’ duygusu uyandıran bu eser, aynı zamanda bir sanat müzesinin ne olması gerektiği konusundaki geçmişe, günümüze ve potansiyel olarak da geleceğe dair tasavvurlar hakkında düşünceleri barındırmaktadır. Nico Dockx’un, sanatçı Helena Sidiropoulos ile birlikte 17 Ocak’ta Studio 240’ta sunacağı özel hazırlanan afiş, her iki sanatçının kişisel arşivlerinden resimleri içermekte ve bu sayede iki kişisel konumu daha çok ‘sanat eseri’ olarak resmetmektedir. Eser, sergilendiği mekanda sanatseverlere hediye edilecektir.
Nico Dockx Uluslararası Atölye Programı kapsamında Flandern Hükümeti’nin burslu sanatçıdır.

Nico Dockx & Douglas Park – Untitled (Studio 3)
18 Ocak – 3 Şubat 2008

Nico Dockx & Helena Sidiropoulos – Untitled (Studio 240)
17 Ocak 2008