Tom Sandberg’in büyük boyutlu siyaz-beyaz fotoğraflarına bakınca genellikle bildik motifler görür. Gündelik algıların alışılmış arketipleri neredeyse tipolojik bir doğrudan doğruyalıkla resmedilirler. Sandberg’in fotoğrafları, çağdaş örneklerinin birçoğunda görülen aşırı küçük ayrıntıların yerine geniş bağlamların nesneleri ve sembollerine yoğunlaşır izlenimini uyandırmaktadırlar.

Sandberg’in motifleri çeşitlilik içerir: karla kaplı muhteşem dağ zirveleri ve deniz manzaraları, sokakta park etmiş bir araba, ürkütücü bir sis bulutunun üzerine çöktüğü bir ev, kumsalda bir çocuk. Çoğu kez ise havadan çekilen fotoğraflarla yeryüzü muallak konumundan kurtarılır. Sanatçının deniz manzaraları ya da bulut formasyonlarından oluşan fotoğraflarındaki ana motifi fark etmek neredeyse mümkün değildir ve kamera gözün görebileceği şeylerin sınırlarını zorlar. Bu ise, Sandberg’in fotoğraflarına damgasını vuran gerçek olmayanın, kimi zaman da tekinsizliğin görüntüsünü güçlendirir.

Sandberg bu yolla insan bakışının belgeselcisi, tipoloğu oluyor. Resmettiği ayrıntılar genel bağlama ilişkin neredeyse hiçbir ipucu vermiyorlar. Ne çekimin özgül mekanına ne de coğrafı çerçevesine ilişkin bir göndermede bulunuyorlar. Böylelikle, sık sık seyahat eden sanatçının fotoğrafları „yolculuğunun parçasal belgeleri“ de aynı zamanda. (Mirjam Thomann, BE #14)



Fotografien 2007, Studio 2,
17.08 – 02.09.2007,
Opening: Perşembe, 16. Aðustos 2007, 19 h

Lisa Jonasson’un grafik, afiş, mizah çizimleri ve resimleri ilk bakışta göze naif bir sanat anlayışının ürünleri gibi geliyor, çünkü dünyanın çeşitliliğini son derece zengin ayrıntılarla teferruatlı çini mürekkibi panoramalarında yansıtıyor. Ancak alıcı gözle bakınca sanatçının eserlerinin arkaik değil, tam tersine sanatsal araştırma projeleri olduğu görülüyor. Bu eserler, insana ait halet-i ruhiyelerle bunların dış görünümleri ve kolektifin bireye ilişkin içsel ve dışsal algı ve efektlerini konu ediniyor.

„İsveçli sanatçı Lisa Jonasson’un son çalışmalarını görünce, resimlerin kendi kendileriyle mücadele ettiği duygusuna kapılıyor insan. Vücutlar, yüzler, tarzlar, bakışlar, pozlar, kısacası en küçük ayrıntı dahi içsel olanı dışa taşıma savaşımını veriyormuş ve sanki neredeyse sahip olduğu biçimden kaçıp kurtulmak istiyormuş gibi bir izlenim uyandırıyor. İzleyen, günlük yaşamın alışılagelmiş ayrıntılarının yardımıyla –örneğin bir el, bir at, bir göz- resmin içine doğru bir yolculuğa çıkıp, buna rağmen sürpriz çağrışım ve dönüşümler yoluyla şaşırtıcı altüst oluşların içine çekiliyor. Jonasson’un eserlerinde motiflerin bu çarpıtılmışlıkları aynı anda biçimin bozulmasıyla elele yürüyor: Sanatçının resimlerindeki mutasyona uğramış yüzlerle grotesk yaratıkların sonsuz akışı, uçuk bir karışımdan oluşan çizgi tarzlarıyla gösteriliyor ve bu sayede resimler keşfedilmek zorunda olan bir kültürdeki hayali halk sanatı duygusunu uyandırıyor. " (Matti Kallioinen).



Drawings, Studio 3,
17.08 – 02.09.2007,
Opening: Perşembe, 16. Aðustos 2007, 19 h

Künstlerhaus Bethanien GmbH, sanatçı ikilisi Heather ve Patrick Burnett-Rose ile sanatçı ve mimar Pia Lidmann’ın video çalışmalarını farklı tarihlerde sunuyor. Heather ve Patrick Burnett-Rose ikilisi, politik ve askeri çatışmalar, toplumumuzun tüketim saplantısı, şiddet ve teknoloji çılgınlığı gibi konularla ilgilenirken, Pia Lidmann kendisi tarafından yapılmış bir çekim aygıtının odaklandığı nesnenin bireyin üzerindeki etkisini gösteriyor. Sanatçının video çalışmasındaki çekim aygıtı görüntü üzerinde egemenlik kurar.



Burnett-Rose / Pia Lindmann, Studio 1,
17.08 – 02.09.2007,
Opening: Perşembe, 16. Aðustos 2007, 19 h

Burnett-Rose – Finale: Beautiful Sad, 16 – 24 Ağustos 2007, Studio 1 / Pia Lindman – Fascia, 25 Ağustos – 2 Eylül 2007, Studio 1