İnsanın kendi bedeni üzerinde kılmaya çalıştığı hakimiyete verilecek sayısız örnek mevcut kuşkusuz. Mesela vücut geliştirmeciler ve ip cambazları... Büyük kentlerde düzenlenen maraton koşuları da kolektif disiplinin yığınsal bir gösteri haline dönüştüğü mekanlar olarak görülebilir. İnsan bedenini salt fiziksel bir özne haline getirme çabalarının en radikal biçimi ise kuşkusuz, insanın kendi tenini işaret ve sembollerle bezemesidir. Bundan kastedilen, salgın bir hastalık gibi yayılan İbiza dövmeleri ya da sıradan kulak küpeleri değil, insan bedenini bütünsel bir sanat eserine dönüştürme özlemidir. Künstlerhaus 4 Ağustos’tan itibaren insanın kendi bedeni üzerindeki tahakkümünü bir sanat stiline dönüştüren pratikler hakkında genel bir bakış sunuyor: Dövmeler, teni kesen ya da delen süslemeler ve deriyi, içine sokulan borucuk ve iğnelerle salt bir taşıyıcıya indirgeyen diğer örnekler.

Kuratörlüğünü Christoph Tannert’in yaptığı SIGNS & SURFACES sergisi, Andreas Fux, Ali Kepenek ve Herbert Hoffmann’ın fotoğraflarında, Piercing ve insanın kendi bedenine açtığı yaraları en radikal örnekleriyle gözler önüne seriyor. Sanatçıların fotoğraflarında görülen bedenler, adeta acı veren mizansenlerin sergilendiği bir sahneye dönüşüyor, insan yüzleri, iğnelerle bezenmiş bir grafiğin salt arka planına indirgeniyor ve insan teni nakış gibi işlenmiş dekorasyonların tuvali haline getiriliyor.

Sergi projesi bir yandan insan bedenine konulan işaretlerin pratiğine kılavuzluk ederken, diğer yandan, tek tek bireylerin özyaşamlarından yola çıkarak, efsanelerin nasıl oluştuğunu ve beden üzerinde gerçekleştirilen manipülasyon tekniğinin mit, ruhaniyet ve fantastik olguları ile bağını gösteriyor.




Signs & Surfaces, Studio 1,
04.08 – 20.08.2006,
Opening: Perşembe, 03. Aðustos 2006, 19 h

Tablolar müzelerde kutsal bir eşya gibi asılı durur. Bir resmin oluşum hikayesinin ardında yatan gizli bilgileri ise ancak sanat tarihçileri ve diğer uzmanlar görebilir. Marten Janssen bitirilmiş bir sanat eserinin uyandırdığı mükemmeliyet duygusuna daha hemen başından itiraz ediyor. Sanatçı, sanat eserinin üretim sürecinde geçirdiği farklı evreleri ve oluşma sürecinin bıraktığı izleri görünür kılmayı hedefliyor. Janssen’in bir şekilde, üretim sürecini ve bu süreç kapsamında gelişen tesadüfleri özne haline getirdiği de söylenebilir. Bir sanat eserine bakarken, eserin oluşum sürecinde geride bıraktığı izleri aramak için kendine daha fazla zaman ayıran izleyici böylelikle, eserin sahip olduğu sanatsal altyapıları da ilk çıkış noktalarına kadar geri takip edebiliyor.




Transresistor, Studio 3,
04.08 – 20.08.2006,
Opening: Perşembe, 03. Aðustos 2006

Çağdaş politik sanat iki türe ayrılıyor: Sanatsevere haz duygusu veren, afişe ve çok bilmiş sanat türleri ile uzun erimli bir araştırmanın ürünü olup, sanatın sahip olduğu asli etki alanının sınırlarını aşan türler. Jesper Nordahl Künstlerhaus Bethanien’deki sergisinde, kadın yardım örgütü Women's Center ile Sri Lanka’daki hidrojen santrali Kotmale’yi tanıtıyor. Sekiz video çalışması ve büyük bir ekran ile "Free Trade Zones" olgusunun politik konseptine ve sonuçlarına ışık tutan sanatçı, Dünya Ticaret Örgütü WTO’nun güncel politiklarına alternatif seçenekler gösteriyor.

Nordahl, batılı ülkelerin ekonomik yardım politikalarının pratikte hangi ilkeler üzerine kurulu olduğu ve bunun ahlaki meşruiyeti üzerine uzun bir süredir düşünce geliştiriyor. Küreselleşmenin ve batının politik ve ekonomik stratejilerinin iflas ettiği kriz bölgelerine giden Nordahl, burada varolan sorunlara bizzat tanık olarak, WTO’ya karşı düzenlenen protestoları ve daha iyi yaşam koşulları için mücadele veren kadın örgütlerinin çalışmalarını belgeliyor.




Katunayake Free Trade Zone and the Kotmale Project, Studio 2,
04.08 – 20.08.2006,
Opening: Perşembe, 03. Aðustos 2006, 19 h